Home » Nederland » Nieuwsbladtransport.nl » Column – Steeds minder een alternatief


Column – Steeds minder een alternatief

24 september 2020 Nieuwsbladtransport.nl

Sommige keuzes die de logistieke sector bezighouden, maken de lezers van deze column privé evengoed, zoals keuzes voor een vervoerswijze of de keuze om over te stappen op een alternatieve brandstof. ‘Alternatief’ slaat op alles wat geen of in zéér beperkte mate fossiel is. Vroeger was die keuze niet zo moeilijk. Het was diesel of benzine, met gas als alternatief.

Inmiddels kan aanvullend gekozen worden voor hybride of volledig elektrisch en begint de keuze voor waterstof zich te ontwikkelen met nu vijf tankstations en drie modellen. Zelf kocht ik in 2013 een conventionele ‘gezinsbak’ op benzine, in de verwachting dat ik zo rond 2020 wel volledig elektrisch zou rijden. Mijn merk is Citroën, maar oef: wat is hun enige (sic) elektrische model lelijk en wat is de actieradius beperkt. Inmiddels maar voorzichtig de site van Tesla bezocht.

Voor transportbedrijven is de vraagstelling dezelfde. Blijf ik investeren in voer- of vaartuigen op diesel, of steek ik mijn nek uit en ga ik over op een alternatief? Veel van de keuzes in het goederenvervoer gaan grofweg met dezelfde overwegingen gepaard als de keuze van de individuele consument. Wat kost het? Kan ik overal tanken? Wat doet het voor mijn imago? De keuzemogelijkheden voor transporteurs nemen daarbij wel af: grote multinationals als Unilever verlangen gewoonweg dat hun toeleveranciers CO2-neutraal opereren. Dan is alternatieve brandstof het uitgangspunt geworden en gaat de keuze vooral tussen wélk alternatief: elektrisch of waterstof? De vraag is steeds minder: ‘Moet ik overgaan op een alternatieve brandstof?’ In plaats daarvan is het: ‘In welke alternatieve brandstoftechnologie ga ik investeren?’

Een complicerende factor is dat bepaalde alternatieve brandstoffen van enkele jaren geleden inmiddels uit de gratie zijn. Neem de binnenvaart. In de ‘Visie Duurzame Brandstoffenmix’ van de ‘Brandstoftafel Scheepvaart’ uit 2014 werd sterk ingezet op lng en moesten jaarlijks twintig binnenvaartschepen overgaan op lng om de klimaatdoelstellingen voor 2030 te realiseren. Anno 2019 varen, volgens de EICB-website, slechts elf door lng aangedreven binnenvaartschepen rond in plaats van ongeveer honderd, zoals nodig zou zijn om de doelen uit de bovengenoemde visie te realiseren. Lng scoort goed op luchtkwaliteit maar onvoldoende op klimaatdoelen.

‘Keuze lng als transitiebrandstof was verkeerd’, stelde directeur Ben Maelissa van Danser Group, een bedrijf dat zijn nek uitstak met het imponerende op lng varende koppelverband
Eiger-Nordwand, in Nieuwsblad Transport van 19 februari: ‘Mede door overheidsbeleid is de keuze voor lng als transitiebrandstof een verkeerde geweest, want er is geen markt voor.’ Inmiddels kiest Danser Group als tussenstap voor de biobrandstof ChangeTL. Maar is die keuze wel goed? Recent is de
publieke opinie ten aanzien van biobrandstoffen sterk veranderd vanwege de impact op regenwoud en oerbossen.

Dan blijven nog over elektrisch en waterstof. Bij elektrisch speelt echter het geopolitieke probleem van de zeldzame aardmetalen en van China en de afschuwelijke arbeidsomstandigheden in mijnen. Je zou dus zeggen: er is maar één alternatief: waterstof. Daar moeten we vol op inzetten. Maar dat dachten we in 2014 ook van lng en biomassa. Rapporten uit dat jaar noemden waterstof nog niet eens als optie voor 2050. Ikzelf ga in ieder geval niet wachten tot Citroën een waterstofmodel op de markt brengt.

Bart Kuipers, haveneconoom

Lees meer..